Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

żywokost lekarski



Szorstkolistne - Boraginaceae
Jest to bylina o grubym, pionowym, rozgałęzionym korzeniu z licznymi korzonkami bocznymi. Zewnątrz jest on brunatnoczarny, wewnątrz białawy, zawiera śluz. Cała roślina jest szorstko owłosiona. Łodyga jest wzniesiona, gruba i tęga, do 100 cm wysoka, często silnie rozgałęziona.
Liście są szorstkie, duże, jajowatolancetowate, długo zaostrzone, dolne długoogonkowe, średnie i górne siedzące, wszystkie przeważnie szeroko zbiegające wzdłuż całego międzywęźla. Kwiatostany są często liczne, wielokwiatowe, kwiaty 5- krotne, zwisające. Kielich jest głęboko rozcięty, o działkach lancetowatych, o połowę krótszy od korony, korona rurkowata, w górze dzwonkowato rozszerzona, purpurowofioletowa lub brudnoróżowa (rzadziej biała lub żółtawobiała), jej ząbki na szczycie są odgięte na zewnątrz, w jej gardzieli wyrasta 5 zaostrzonych wyrostków, tzw. osklepek, przewyższających pręciki. Owocem jest roztupka długości do 6 mm, czarna, gładka i lśniąca. Żywokost kwitnie od maja do lipca (czasem później).
Występuje na wilgotnych lub świeżych łąkach, w rowach, na brzegach wód, również w wilgotnych lasach liściastych, na glebie urodzajnej i wilgotnej. Jest pospolity na całym obszarze, na niżu i w niższych położeniach górskich.
Surowcem jest korzeń żywokostu - Radix Symphyti.
Korzenie pozyskuje się częściowo ze stanowisk naturalnych, częściowo także z upraw, zbiera się je jesienią lub wczesną wiosną. Po wykopaniu myje się je i szybko suszy w suszarniach ogrzewanych w temperaturze do 50°C. Po wysuszeniu korzenie mają powierzchnię brunatnoczarną, podłużnie głęboko bruzdowaną. Są bardzo twarde, rogowate, na przełomie równe, białawe, pośrodku ciemniejsze, pozbawione zapachu, o smaku słodkawym, śluzowatym, ściągającym.
Zawiera śluz, garbniki, żywice, cukry, pektyny, sole mineralne, kwasy organiczne, ślady olejku eterycznego, garbniki, cholinę.

Żywokost działa osłaniająco, przeciwzapalnie, zewnętrznie ściągająco i zmiękczająco, gojąco. Surowiec używa się w postaci odwarów przy schorzeniach dróg oddechowych, uporczywym kaszlu, gruźlicy (zwłaszcza płuc), przy nieżytach i wrzodach żołądka, dwunastnicy, nieżytach jelit, silnych biegunkach. Zewnętrznie stosuje się okłady na trudno gojące się rany, owrzodzenia i oparzenia.
Liście żywokostu używa się wiosną do sałatek i zup, a z korzeni robi się dżem, doskonały lek w nieżytach górnych dróg oddechowych, szczególnie przy suchym kaszlu.