Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Wierzba purpurowa



Wierzbowate - Salicaceae
Wierzba purpurowa jest krzewem wysokości do 6 m. Młode pędy są cienkie, giętkie, mocne, zwykle czerwone, starsze szare lub oliwkowo szare, nagie. Pączki są czerwonawe lub brunatne, długie, równowąskie, przylegają do gałązek.
Liście są odwrotnie jajowatolancetowate, powyżej połowy najszersze, ostre, w dole całobrzegie, w górze piłkowane, nagie, górna strona jest matowozielona, dolna sinozielona, z silnie wystającym nerwem głównym. Przylistków brak.
Kotki rozkwitają przed rozwojem liści, są wałeczkowate, cienkie, długości 5 cm. Przysadki są czerwonożółte, na szczycie ciemno owłosione. W kwiecie męskim jest 1 gruczoł miodnikowy, 2 pręciki, nitki pręcików na całej długości ze sobą zrośnięte, pylniki początkowo purpurowe, potem żółte. W kwiecie żeńskim słupek jest siedzący, gęsto owłosiony, szyjka słabo wykształcona. Owocem jest mała torebka. Omawiany gatunek kwitnie w marcu i kwietniu.
Występuje w wilgotnych lasach wierzbowo-topolowych, w zaroślach nadrzecznych, nad rzekami i potokami. Występuje na całym niżu oraz w niższych położeniach górskich.
Wszystkie wierzby tworzą między sobą liczne mieszańce.
Surowcem leczniczym jest kora wierzby - Cortex Sa/icis. Najlepsza jest kora wierzby purpurowej.
Korę zbiera się z 2-3-letnich pędów, wczesną wiosną, przed rozwojem liści, i suszy w warunkach naturalnych. Po wysuszeniu surowiec ma zapach słaby, smak cierpki, kwaskowato-gorzkawy.
Zawiera on glikozydy fenolowe (salicyna), flawonoidy, garbniki, sole mineralne, cukry.

Kora wierzby działa przeciw gorączkowo, przeciwbó/owo, przeciwgośćcowo, uspokajająco i moczopędnie.
Stosuje się z niej odwary przy chorobach gorączkowych, ostrym i przewlekłym gośćcu, dnie, uporczywych biegunkach, krwawieniach wewnętrznych, nadmiernym wydzielaniu śluzu w przewodzie pokarmowym, pobudzeniu nerwowym, w nerwobólach, migrenie, bezsenności.