Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Świerk pospolity



Sosnowate - Pinaceae
Drzewo to dorasta do 50 m wysokości, ma pień pionowy, brunatną, płytko spękaną korę. Korona jest wąskostożkowata, w górze zaostrzona.
Liście odstają od gałązek na boki i ku górze. Igły w przekroju są czworoboczne lub soczewkowate, spiczaste, kłujące, długości do 25 mm.
Kwiaty męskie zebrane w krótkie kwiatostany wyrastają w kątach igieł zeszłorocznych pędów. Kwiatostany żeńskie występują na końcach pędów zeszłorocznych, w wierzchołkowej części korony, mają łuski zarodnikowe większe od przykwiatków. W czasie kwitnienia są purpurowe.
Szyszki dojrzałe są walcowatoeliptyczne, duże - do 15 cm długości, gładkie, połyskujące, brunatne, łuski są przylegające, szerokorombowe, na szczycie wycięte lub zaokrąglone. Szyszki po dojrzeniu zwisają w dół i w całości opadają. Skrzydełka nasion są jasnobrunatne, obejmują je łyżeczkowato. Drzewo to kwitnie w maju.
Świerk występuje w różnych lasach liściastych, iglastych i mieszanych, na glebach różnej zasobności i wilgotności. Na niżu rośnie w południowej i północnej części Polski. W Karpatach i Sudetach pospolity w reglu górnym.
Surowcami zielarskimi są liść - Folium Piceae, pęd - Turio Piceae i żywica świerka - Resina Piceae.
Liście i pędy zbiera się z drzew ściętych przy wyrębach. Zawierają one olejek eteryczny.

Surowce działają wykrztuśnie oraz drażniąco na skórę. Stosuje się je w lecznictwie w schorzeniach dróg oddechowych.
Żywica jest używana do produkcji plastrów i maści.