Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Sosna zwyczajna



Sosnowate - Pinaceae
Drzewo to dorasta do 25-35 m wysokości, ma pionowy pień i wysoko osadzoną koronę. Młode gałązki mają korę gładką, szarożółtą, starsze - połyskującą, czerwonożółtą, łuszczącą się cienkimi płatami, korowina w dolnej części i starszych pni jest gruba, wielobocznie popękana i łuszcząca się, zewnątrz szarobrunatna, wewnątrz brunatnoczerwona.
Igły wyrastają na pędach skróconych po 2, są ostro zakończone, kłujące, po stronie górnej sinozielone, skręcone.
Kwiaty męskie są zebrane w kłosach siarkowej barwy ustawionych w dolnej części wydłużonych pędów jednorocznych, kwiaty żeńskie wyrastają na szczytach młodych pędów i tworzą szyszki dojrzewające w drugim lub trzecim roku.
Szyszki są stożkowate, jasnobrunatne, wiszą na szypułce łukowato skręconej ku dołowi. Tarczki na szczytach łusek są rombowe, z mniej lub bardziej wyraźnym wyrostkiem pośrodku. Szyszki opadają w całości. Nasiona są objęte przez skrzydełka kleszczowato. Drzewo to kwitnie w maju.
Sosna występuje w drzewostanach litych lub mieszanych, najczęściej na ubogich glebach piaszczystych, bielicowych, o różnej wilgotności. Jest pospolita w całej Polsce niżowej. W Karpatach i Sudetach występuje rzadko, raczej w położeniach niższych.
Surowcem zielarskim są liście sosny - FoHum Pini, pęd, pączki, żywica - Turio, Gemmae, Resina Pini.
Pączki zbiera się wyłącznie z drzew ściętych, w okresie spoczynku wegetatywnego, od listopada do kwietnia. Najwartościowszym surowcem są pączki szczytowe (w koronkach), szczególnie pozyskane z młodych sosen wyciętych w czasie czyszczeń.
Po wysuszeniu pączki powinny być gładkie, o łuskach zamkniętych, powleczone żywicą, na przekroju zielonkawe, o zapachu balsamicznym, żywicznym. W smaku są gorzkie, przypominające żywicę.
Niekiedy zbiera się również młode pędy, zaraz po rozwinięciu pączków, gdy mają długość około 5 cm i są okryte jeszcze łuskami. Ulistnione gałązki sosny, tzw. cetynę, zbiera się tylko z drzew ściętych, jesienią lub zimą. Ścina się pędy długości do 30 cm, pokryte świeżymi, zielonymi igłami. Żywicę pozyskuje się z drzew żywych. Nacina się drewno pni, co powoduje wyciek żywicy do specjalnie załozonych zbiorników.
Surowce zawierają olejek eteryczny (pinen), gorycz, flawonoidy, witaminę C, żywice, sole mineralne. Z żywicy otrzymuje się terpentynę - Oleum Terebinthinae.

Działają one napotnie, wykrztuśnie, moczopędnie, żólciopędnie, a zewnętrznie drażniąco na skórę. Używane są do kąpieli aromatycznych w chorobach reumatycznych. Przy schorzeniach dróg oddechowych i dróg moczowych mają zastosowanie napary lub syropy z pączków. Olejki otrzymane z cetyny sosnowej stosuje się przy stanach zapalnych dróg oddechowych, kokluszu, astmie oraz do inhalacji i zewnętrznie do nacierań.

Żywicę sosnową używa się w lecznictwie do wyrobu maści i plastrów.