Rumianek




Rumianek (Matricaria), rodzaj z rodziny złożonych, obejmuje około 50 gatunków roślin zielnych, pochodzących głównie z obszaru śródziemnomorskiego. W Polsce bardzo często występuje rumianek pospolity (zwyczajny, polny, drobny, lekarski, pachnący) - (Matricaria chamomilla), cenna roślina lecznicza znana już w starożytnej Europie. Jako pospolity chwast rośnie też rumianek bezpromieniowy (Matricaria discoidea), przybysz z Azji Wschodniej, obecny na terenach ruderalnych ( rośliny ruderalne), przydrożach, polach. Rumianek pospolity rośnie dziko prawie na całej półkuli północnej oraz przeniesiony został do Australii.

Jest to jednoroczna roślina o rozgałęzionej, wysokiej do 50 cm łodydze, liście pierzastodzielne ułożone skrętolegle, kwiatostany w formie koszyczków na długich szypułkach, koszyczki kwiatowe żółtobiałe o średnicy do 2 cm. Zbierane i suszone są koszyczki kwiatowe zawierające olejki eteryczne, głównie chamazulen, żywice, sole potasu i manganu, kwas walerianowy i salicylowy, glikozydy kumarynowe i flawonowe, cholinę, cukry, witaminę C, itd.

Działanie lecznicze rumianku

Napar z rumianku stosowany zewnętrznie i wewnętrznie posiada działanie przeciwzapalne, rozkurczowe, antybakteryjne, regulujące trawienie, moczopędne, uspokajające i przeciwbólowe. Stanowi składnik wielu mieszanek ziołowych i leków ziołowych. W warunkach domowych znajduje szczególne zastosowanie jako bezpieczny środek higieniczno-leczniczy dla małych dzieci i osób starszych. W przemyśle perfumeryjnym rumianek jest surowcem używanym do produkcji mydeł, szamponów, kremów, toników, maseczek i płynów kąpielowych. Podobne właściwości i zastosowanie jak rumianek pospolity, posiada rumianek rzymski zwany rumianem szlachetnym (Anthemis nobilis), bylina o płożących się łodygach, większych kwiatach, białych lub różowych. Posiada on kwiaty wyłącznie języczkowate co uniemożliwia wiązanie nasion i w związku z tym roślina rozmnaża się tylko wegetatywnie. Obydwa gatunki rumianku uprawiane są na plantacjach zielarskich.