Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Porzeczka czarna



Skalnicowate - Saxifragaceae
Jest to krzew bezcierniowy, wysokości 1-2 m, o nieprzyjemnej woni. Młode gałązki są przewaznie owłosione, łuski pączków obsypane żółtymi gruczołkami. Liście są duże, do 8,5 cm długości i 10 cm szerokości, 3-lub 5-klapowe, o klapach trójkątnych, u nasady ucięte lub sercowate, na brzegach podwójnie grubo piłkowańe. Z wierzchu prawie nagie, od spodu z drobnymi, siedzącymi, żółtymi gruczołkami, owłosione na nerwach. Ogonki liściowe są nieco krótsze od liści, nieraz owłosione.
Kwiaty są zebrane w zwisające lub łukowato wygięte skąpokwiatowe grona. Przysadki są bardzo małe, lancetowate, gęsto omszone, podobnie jak szypułki i oś kwiatostanu. Dno kwiatowe jest głęboko miseczkowate, działki kielicha odgięte w dół, języczkowate lub podługowate, krótko owłosione i gruczołkowato punktowane. Płatki korony są o połowę krótsze od działek, bladożółtawe, czerwono nabiegłe, równowąskopodługowate, wzniesione. Owocem jest jagoda okrągła, czarna, gruczołowato punktowana, o nieprzyjemnym słodkawym smaku. Porzeczka czarna kwitnie od kwietnia do czerwca.
Występuje w wilgotnych lasach liściastych, zwłaszcza olszowych, olszowo-jesionowych i wiązowych, w zaroślach nad brzegami potoków, na glebie wilgotnej, żyznej. Jest rozpowszechniona na całym niżu, lecz niezbyt częsta, w niższych położeniach górskich - rzadka.
Surowcem zielarskim jest liść porzeczki czarnej - Foiium Ribis nigri i owoc - Fructus Ribis nigri.
Porzeczka czarna na skutek nadmiernej eksploatacji została na wielu stanowiskach ogromnie wyniszczona. Jej zbiór ze stanowisk naturalnych jest zabroniony. Roślina podlega ochronie częściowej na terenie całego kraju. Surowiec pozyskuje się z plantacji.
Liście zawierają olejek eteryczny, flawonoidy, sole mineralne, garbniki, w owocach znajdują się cukry, kwasy organiczne (jabłkowy, cytrynowy, winowy), witamina C (duże ilości).
Porzeczka czarna działa ściągająco, napotnie, przeciw gorączkowo, przeciwgośćcowo i moczopędnie. Napary z liści mają zastosowanie w chorobach gośćcowych, w chorobach nerek i pęcherza (nieżyty pęcherza, zapalenie miedniczek nerkowych, kamienie nerkowe), w nieżytach żołądka i jelit, biegunkach, kolkach i migrenie. Odwary używane są zewnętrznie przy chorobach skórnych, np. na owrzodzenia.

Owoce są środkiem dietetycznym, witaminowym, służą do wyrobu konfitur, dżemów, soków i win.