Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Olsza czarna



Brzozowate - Betulaceae
Drzewo to osiąga około 25 m wysokości, wykształca pień w postaci strzały i wydłużoną koronę. Kora jest czarnoszara, gładka, w starszym wieku tafelkowato spękana.
Pączki są okryte łuskami, lepkie, osadzone na wyraźnych trzonkach. Liście w młodości lepkie, owalne lub odwrotnie jajowate, do 10 cm długości, na szczycie są zaokrąglone lub wycięte, o nasadzie szerokoklinowatej. Z wierzchu są błyszczące, od spodu matowozielone, z kępkami włosków w kątach nerwów. Brzeg liścia jest grubo, podwójnie ząbkowany. Przylistki szybko odpadają.
Kwiaty pozbawione okwiatu siedzą w kątach listków przykwiatowych. Kwiaty męskie są skupione w zwisających baziach (kotkach), kwiaty żeńskie w kwiatostanach szyszeczkowatych są zebrane po 3-5 i osadzone na szypułkach.
Owocami są drobne, wąsko oskrzydlone orzeszki, ukryte w szyszeczkowatych owocostanach, powstałych przez zrośnięcie się listków przykwiatowych.
Olsza kwitnie w marcu i kwietniu, przed rozwojem liści.
Występuje w wilgotnych lasach, przeważnie olszowo-jesionowych i olszowych, na bagnach, nad brzegami wód, na glebach o dużej wilgotności na całym niżu, w Karpatach i Sudetach.
Surowcem zielarskim jest kora olszy - Cortex Al ni.
Korę pozyskuje się wczesną wiosną. Czasami na wiosnę lub wczesnym latem zbiera się liście.
Surowiec zawiera garbniki, żywice, olejki eteryczne.

Działają one przeciwgorączkowo, ściągająco i antyseptycznie. Korę stosuje się w postaci odwaru przy przeziębieniach, zmiennej gorączce, zapaleniu gardła i migdalków oraz do płukania przy krwawieniach, a roztarte Uście przy schorzeniach dermatologicznych.