Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

ZIOŁA WCZORAJ I DZIŚ



Początki ziołolecznictwa sięgają zamierzchłych czasów. Człowiek poszukiwał i nadal poszukuje środków leczniczych przeciwko różnym chorobom. Środkami tymi od zarania dziejów były przede wszystkim zioła. Pierwszymi zielarzami byli prawdopodobnie pasterze. Obserwując zachowanie się zwierząt, które w przypadku choroby szukały na pastwisku rożnych roślin, naśladowali je i zdobywali wiedzę o leczeniu ziołami.

Jedne z pierwszych pisanych wiadomości o leczeniu ziołami znajdują się w zielniku chińskim,który powstał około 2700 lat przed naszą erą. Ze starych papirusów dowiadujemy się o wysokim poziomie zioło lecznictwa wśród kapłanów egipskich. Starożytna medycyna indyjska znała ponad 800 roślin leczniczych.
Wiele zasług w rozszerzeniu wiedzy o roślinach leczniczych i w ich rozpowszechnieniu położyli w okresie od VIII do XIII wieku Arabowie. Dobrze rozwinięte kontakty handlowe kupców arabskich umożliwiły handel ziołami i wymianę informacji o ziołolecznictwie i doświadczeń z tego zakresu.
W Europie ziołolecznictwo rozwijało się przede wszystkim w klasztorach. Propagatorami byli przede wszystkim benedyktyni o raz cystersi i augustianie.
W wieku XVI powstają zielniki zwane herbarzami, wydawane początkowo po łacinie, a następnie w języku polskim. Ponadto duży wkład w rozwój botaniki i ziołolecznictwa wnieśli: Szymon z Łowicza, botanik i lekarz; Marcin z Urzędowa ,doktor medycyny i założyciel ogrodu botanicznego z Sandomierza .
W końcu wieku XVIII i na początku XIX rozwój laboratoriów aptecznych zapoczątkował

Badania nad chemicznym składem roślin. Rozwój zielarstwa zahamowany został przez zafascynowanie się chemią i zafascynowaniem lekami syntetycznymi.
Mimo wielkich sukcesów leków syntetycznych okazało się, że nie mogą zastąpić leków naturalnych, łatwiej przyswajanych prze ludzki organizm.
Wyraźny nawrót do ziołolecznictwa po pierwszej wojnie światowej następuje między innymi z powodu zniszczenia zakładów farmaceutycznych.W Polsce w okresie międzywojennym zakładano plantacje roślin zielarskich oraz organizowano zbir ziół dziko rosnących 1930 roku powstał Polski Komitet Zielarski.
W czasie drugie wojny światowej uległy zniszczeniu nie tylko plantacje zielarskie, ale również zostały wyniszczone rośliny lecznicze dziko żyjące. W pierwszych latach po wyzwoleniu organizacją zielarstwa zajęła się spółdzielczość, a następnie Centralna Zielarska, później przekształcona w Zjednoczenie Przemysłu Zielarskiego, który prowadzi badania.