Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Bylica piołun



Złożone - Compositae

Jest to bylina o prostym, grubym korzeniu z licznymi korzonkami. Łodyga ma wysokość 40-80 (110) cm, jest prosto wzniesiona, szaro filcowato owłosiona, od nasady silnie rozgałęziona. Często występują rozłogi z długoogonkowymi liśćmi.
Liście są jedwabisto filcowate, z wierzchu szarozielone, na spodzie białawe, środkowe 2- lub 3-krotnie pierza- stosieczne, o krótkich ogonkach, bez uszek u nasady ogonka, górne siedzące, 1- lub 2-krotnie pierzastosieczne, odcinki wszystkich liści są podługowatolanceto- wate, całobrzegie.
Kwiaty wyrastają w drobnych, kulistych, zwisających koszyczkach zebranych w wąską wiechę. Dno koszyczka jest owłosione. Listki okrywy są równo- wąskie, filcowato owłosione. Kwiaty są niepozorne, jasnożółte, brzeżne żeńskie - języczkowate, niezbyt liczne, środkowe obupłciowe - rurkowate, liczniejsze. Owocem jest bardzo drobna niełupka, odwrotnie jajowatogruszkowata, jasnobrązowa, połyskująca. Bylica piołun kwitnie od połowy czerwca do września.
Występuje ona na przydrożach, nieużytkach, zrębach i polanach leśnych, na miejscach suchych i słonecznych, na glebie piaszczystej, często z domieszką gliny i żwiru. Jest pospolita w całym kraju, w górach tylko w niższych położeniach.

Surowcem jest ziele piołunu - Herba Absinthii.
Zbiera się rośliny już w pierwszym roku wegetacji, jeszcze nie kwitnące, ścina się liście przyziemne i szczyty pędów. Można w ten sposób dokonywać zbioru co dwa tygodnie, mniej więcej w tym czasie ziele na nowo odrasta. Tak zebrany surowiec jest najwartościowszy, ponieważ zawiera najwięcej goryczy.
Kwitnące wierzchołki pędów (40-centymetrowe odcinki) ścina się w początkowym okresie kwitnienia. Suszy się rozłozywszy ziele cienką warstwą w miejscu przewiewnym i ocienionym, w temperaturze do 35°. Wysuszone ziele pachnie aromatycznie, szczególnie po roztarciu. Smak ma bardzo gorzki, przykry, długo utrzymujący się.
Surowiec ze względu na silny zapach, należy przechowywać w szczelnych opakowaniach i z dala od innych ziół.
Zawiera olejek eteryczny, flawonoidy, garbniki, gorycze, kwasy organiczne (bursztynowy, jabłkowy).
Napary i nalewki z piołunu działaji pobudzająco na trawienie, rozkurczow przeciwgorączkowo, wiatropędnie, bak teriobójczo i krwiotwórczo. Stosuje si go w stanach rekonwalescencji przy za burzeniach przewodu pokarmowego braku apetytu, zaburzeniach trawienia, słabym wydzielaniu soku żołądkowego, wzdęciach, biegunkach oraz w schorzc niach wątroby i pęcherzyka żółciowego Napar jest używany również do płukania jamy ustnej przy przykrym zapachu z ust Zewnętrznie stosuje się do okładów na trudno gojące się rany, owrzodzenia.
Piołun nie należy do środków obojęt nych i dlatego nie wolno go stosowa przez czas dłuższy. Większe dawki są trujące.
Proszek z ziela używany był dawniej do tępienia insektów.