Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Arnika górska



Złożone - Compositae
* roślina trująca
Arnika górska (kupalnik górski) jest byliną o grubym, poziomym kłączu, z licznymi korzeniami przybyszowymi. Łodygę ma zwykle pojedynczą, wysokości 20-60 cm, gruczołowato owłosioną, z 1 -3 parami liści oddalonymi od siebie i malejącymi ku górze. Dolne liście są zebrane w płasko rozesłaną rozetkę, dość grube, żółtozielone, eliptyczne lub podłużnie jajowate, siedzące, na szczycie zaokrąglone, nagie lub krótko owłosione z wyraźnym nerwem głównym i łukowatymi nerwami bocznymi.

Kwiaty są zebrane w duże koszyczkowate kwiatostany, koszyczki osadzone od 1 do 5 na wspólnej łodydze. W okresie kwitnienia, od czerwca do sierpnia, średnica ich dochodzi do 8 cm. Wąsko podługowate listki okrywy są ściągnięte w ostry szczyt i gęsto kędzierzawo owłosione. Dno kwiatowe jest owłosione, kwiaty języczkowate, złocistożółte, dużo dłuższe od iistków okrywy.
Owocki (niełupki), długości 6 cm, są zwężone ku obu końcom i szorstko owłosione.
Arnika rośnie w widnych lasach iglastych, na ich brzegach i polanach, na trawiastych zboczach, połoninach i łąkach, na podłożu humusowym i piaszczystym. Nie spotyka się jej na glebach wapiennych. Występuje na niżu na Suwalszczyźnie, Mazurach, Pomorzu, Śląsku, w Puszczy Białowieskiej, na Podlasiu, Wyżynie Małopolskiej oraz w Sudetach i Karpatach Wschodnich.
Surowcem zielarskim są koszyczki arniki - Anthodium Arnicae (czasem ziele i korzeń).
Zbiór ze stanowisk naturalnych jest zabroniony, ponieważ roślina podlega ochronie gatunkowej na obszarze całego kraju. Uprawa tej rośliny jest bardzo trudna, dlatego surowiec jest sprowadzany z zagranicy.
Wysuszone kwiatostany mają zapach aromatyczny, lecz słaby, smak lekko ko-rzenny, nieco gorzki i piekący. Zawierają olejek eteryczny (znacznie większe ilości znajdują się w korzeniu), flawonoidy, garbniki, kwasy organiczne (octowy, wa- lerianowy), substancje gorzkie, żywice.
Wewnętrznie arnika działa przeciwskurczowo oraz pobudzająco. Zewnętrznie przeciwzapalnie, ściągająco i drażniąco na skórę i śluzówkę.
Jest stosowana w postaci nalewki lub naparów z kwiatów i korzeni, przy niektórych chorobach serca oraz przy wrzo?dach żołądka i dwunastnicy, a nawet przy przewlekłym gośćcu.
Zewnętrznie jest zalecana jako lek do okładów na rany, skaleczenia, oparzenia, stłuczenia, wysięki, opuchlizny, przyspiesza bowiem wchłanianie wybroczyn i po?budza ziarninowanie. Ma zastosowanie również w dolegliwościach reumatycznych, nerwobólach, ponieważ hamuje stany zapalne i uśmierza ból w miejscach urazu.
Przedawkowanie w stosowaniu wew-nętrznym może doprowadzić nawet do śmierci, w zewnętrznym - do ostrych podrażnień skóry.

arnika górska